หลายครั้งที่เราคิดอยู่ในหัว ว่าอยากย้อนเวลาไปทำในสิ่งที่ผ่านมาแล้ว ทั้งที่ความจริงแล้วมันไม่สามารถ สำหรับกาลเวลาเดินไปข้างหน้าเสมอ กาลเวลาไม่อาจย้อนกลับตามใจคุณบ่อยรั้งกว่าเราจะรู้ตัวว่าต้องการอะไร อยากทำอะไรก็สายเกินไปแล้ว เพียงแค่คำคำเดียว “ฉันไม่มีเวลา”
แปลกเหมือน กัน ทำไมคนเราชอบอ้างว่าไม่มีเวลา ไม่รู้ว่าใครขโมยเวลาของคุณไปหรือใคร ฉุดคุณเอาไว้ไม่ให้อยู่กับตัวเองไม่มีเลย คุณมีเวลาแล้ว คุณมีเวลาเท่ากับคนอื่นๆ ไม่มากไม่น้อยกว่าคนอื่น 24 ชั่วโมง ต่อวันของคุณเท่ากับเวลาของทุกคนบนโลกใบนี้ อย่าอ้างว่าไม่มีเวลาอีกเลย
ถ้าฉันมีเวลามากกว่านี้ ฉันจะอ่านหนังสือสอบให้ครบทุกวิชา
ถ้าฉันมีเวลามากกว่านี้ ฉันคงมีเวลาพักผ่อน
ถ้าฉันมีเวลามากกว่านี้ ฉันจะเอาใจใส่พ่อแม่มากกว่านี้
เหล่านี้ล้วนเป็นข้ออ้างทั้งนั้น แล้วทำไมไม่เริ่มต้นทำตั้งแต่ตอนนั้นเลยเล่า รออะไรอยู่ เอาเวลาไปทำอะไรที่สำคัญกว่าเรื่องที่อยากทำให้เสร็จนี้หรือ ถ้ามัวแต่นั่งคิด โดยไม่ลงมือทำก็คงไม่เสร็จ คุณอย่าลืมว่าเวลาไม่เดินย้อนกลับ และคุณก็ไม่สามารถย้อนกลับเพื่อแก้ไขสิ่งนั้นได้ บางครั้งก็น่าขำเหมือนกัน คนที่อ้างว่าไม่มีเวลาพักผ่อน แล้วคุณเอาเวลานั้นไปทำอะไรโดยเปล่าประโยชน์หรือเปล่า คุณใช้เวลาที่มีอยู่จำกัด ทำในสิ่งที่ไม่ต้องการคุณต้องการจะพักผ่อน แต่คุณใช้เวลาไปกับการคุยโทรศัพท์ ดูทีวี เล่นเกมส์ แล้วยังจะมาอ้างว่าไม่มีเวลาอีก
ทุกเรื่อง ขึ้นอยู่กับตัวคุณเป็นคนกำหนด เวลาอยู่ในส้วมคนเดียว เวลานั่งอยู่ห้องคนเดียว ก่อนคุณจะหลับตานอน หยุดใช้โทรศัพท์ทุกครั้งที่ว่าง แล้วคุณลองคุยกับตัวเอง ถามตัวเองว่าต้องการอะไร อยากทำอะไร ไม่ใช่ไม่มีเวลาหรอก แต่คุณไม่มีความพยายามมากกว่า เลิกได้แล้วเลิกอ้างว่าไม่มีเวลาได้แล้ว เลิกพูดว่า ฉันจะ... ฉันจะ...
ปัญหาก็คือ คุณจะเริ่มทำเมื่อไร คุณจะไปหรือยัง จะไปเดี๋ยวนี้เลยไหมหรือรอก่อน ชีวิตที่เอาแต่พูดกับตัวเองว่า “เดี๋ยวก่อน” ชีวิตที่ย้ำอยู่อย่างนั้น ย้ำอยู่ที่เดิม เลิกซะเถอะ
By นัธวรรณ
Comments
RSS feed for comments to this post.