www.ubuca.com

ทำไมถึงมีคนชอบถามนักถามหนาว่าเป็นคนสกลนครแล้วต้องกินหมา แหม แหม เหมารวมหมดอย่างนี้ก็แย่เลยละสิว่าไหมคะ ลองมาหาคำตอบให้ข้อสงสัยที่ใครหลายคนอยากรู้และอาจหาคำตอบไม่ได้ ไม่ต้องห่วงค่ะเพราะวันนี้คนสกลจะมาเล่าเรื่องราวเหล่านี้ให้กระจ่างด้วยตัวเอง

เรารู้จักน้องหมามานานกว่า 100, 000 ปีแล้ว ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงเพื่อแก้เหงาและไว้เฝ้าบ้านเท่านั้นเอง แต่ไฉนจึงเกิดวัฒนธรรมการกินหมาที่จังหวัดสกลนครจนเป็นที่เลื่องชื่อและกลายเป็นว่าคนสกลทุกคนต้องกินหมา...

"อโรคยา ปรมา ลาภา"ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ เมื่อกล่าวถึงความเจ็บป่วย เชื่อว่าทุกคนคงไม่อยากให้เกิดขึ้นกับตนเองและคนใกล้ชิดนอกจากจะเกิดผลกระทบต่อร่างกายแล้ว ก็พลอยให้ป่วยใจไปด้วยเช่นกัน พลอยให้ดำเนินชีวิตอย่างไม่ปรกติสุข

แต่เมื่อความเจ็บป่วยมาเยือนกับคนใกล้ตัวฉัน ฉันจะทำยังไง ?

แม่ของฉันท่านไม่ค่อยสบาย ก่อนที่ท่านจะเริ่มเจ็บป่วยก็มีอาการแสดงให้เห็นแล้วว่าท่านไม่ค่อยแข็งแรง ฉันไม่รู้หรอกว่าท่านจะเจ็บป่วยมากแค่ไหน แต่เหตุการณ์ในวันนั้นทำให้ฉันรู้ว่า ฉันต้องรักแม่ให้มากกว่าที่เคยรัก...

บ่อยครั้งที่ฉันข้ามสะพานรัตนโกสินทร์ไปฝั่งเมืองอุบล เพราะมีเหตุจำเป็นอย่างไปซื้อของหรือเที่ยวเล่นไปตามประสาวัยรุ่นก็เท่านั้น ฉันเริ่มสงสัยว่า การที่เราข้ามสะพานไปทุกวันๆ ความรู้สึกของคนที่อยู่ข้างบนสะพานกับคนที่อยู่ข้างล่างจะต่างกันอย่างไร

วันนั้นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้สัมผัสกับชุมชนคนใต้สะพาน

บรรยากาศที่นั่นเยือกเย็นน่าค้นหา ฉันเคยอิจฉาคนริมน้ำที่ได้ใกล้ชิดกับบรรยากาศดีๆ แต่ในความเป็นจริงแล้วสำหรับคนใต้สะพานกลับเป็นไปในทิศทางตรงกันข้าม

บางทีในวันที่เราเหนื่อยท้อใจกับชีวิต ถึงแม้จะมีคนรอบข้างรายล้อมตัวเรามากมายเท่าไรแต่เราก็คงจะรู้สึกเหงา เหมือนไม่มีใครอยู่ดี เพราะสิ่งที่เราต้องการในวันที่เราท้อแท้ คือกำลังใจหรือคำปลอบจากปากคนรักต่างหากเคยเป็นไหมเหนื่อยล้ากับชีวิต ท้อใจกับปัญหามากมายที่ถาโถมเข้ามาทำให้กำลังที่มีเหลืออยู่น้อยนิดหดหายลงไป จนทำให้เราล้มลงและเราก็ไม่มีวันรู้เลยว่าเมื่อไรที่เราจะสามารถลุกขึ้นได้อีก

หากเราขาดกำลังใจคนบนโลกมีหลายล้านคนต่างคนก็ต่างจิตใจย่อมที่จะต้องการ กำลังใจที่แตกต่างกัน บางคนต้องการกำลังใจจากคนรัก...